Red Cliff - Bespreking Cinema

Het hoeft niemand te verbazen dat bombast een wezenlijk onderdeel vormt van 'Red Cliff'. Tenslotte gaat het om een prestigeproject van de Chinese overheid, een film die een (zo vermoeden we toch) belangrijke veldslag uit de vaderlandse geschiedenis in kaart brengt. Bovendien vinden we John Woo achter de camera, een man die er nooit graten in gezien heeft om zijn verhalen op alle vlakken iets dikker in de verf te zetten dan de meeste andere regisseurs zouden doen. Het grote probleem met 'Red Cliff' is echter niet zozeer de gezwollen aanpak als de omstandigheden waarin Woo moest werken. Hij kreeg wel alle middelen ter beschikking om een grote historische oorlogsfilm te maken maar voor de rest werd hij in wezen aan banden gelegd. 'Red Cliff' mocht niemand tegen de borst stoten en geen ruimte laten voor twijfel of dubbelzinnigheid. Het is de (bijzonder) Goeie tegen de (verdorven) Slechte, Disneycinema met wapperende wenkbrauwen en bakkebaarden. Het resultaat is dan ook een film die er wel beeldig uitziet en bij momenten ook kan boeien, maar die nooit verrast en je geen moment naar de keel grijpt. Ook al doet Woo zijn stinkende best om de emotionele en culturele verfijndheid van zijn (nobele) personages te benadrukken. (RN)