The Visitor - Bespreking Cinema

Sinds de dood van zijn echtgenote is professor Walter Vale vastgegroeid in zijn gewoonten (hij doceert elk jaar exact dezelfde cursus wereldeconomie), ideeën en isolement. Hij probeert de herinnering aan zijn vrouw in leven te houden door wat piano te spelen maar op de keper beschouwd is hij een levende dode. Wanneer hij op een dag een stel sympathieke illegalen leert kennen, moet er wel verandering komen in zijn vereenzaamde situatie, en dat gebeurt dan ook. Beetje bij beetje komt er terug kleur en ritme in zijn leven, letterlijk en figuurlijk. 'The Visitor' wikkelt zijn verhaal aan een gezellig tempo af, zonder veel verrassingen. Dit is het soort cinema dat het vooral van zijn vertolkingen moet hebben, en met Richard Jenkins kan je eigenlijk niets verkeerd doen. De man bezit die zeldzame eigenschap om in gelijk welke rol ingetogen te schitteren. Of hij nu de overleden vader speelt in 'Six Feet Under', de rechercheur in 'Wolf' of de fitnessdirecteur in 'Burn After Reading', Jenkins glijdt nooit uit. 'The Visitor' is misschien wel zijn gloriemoment, het grootste platform dat hij ooit heeft gekregen om zijn gave te demonstreren. Alleen al de scène waar hij voor het eerst de djembe probeert (die uitdrukking op zijn gezicht!) loont de moeite. Een klein genot, net als de film zelf. (RN)