Ik had nog nooit gehoord van het ACM-korps, de divisie Autos-Canons-Mitrailleuses waarmee het Belgische leger tijdens de Eerste Wereldoorlog de Duitse vijand te lijf wou gaan. Op zich geen kwaad plan, ware het niet dat de voertuigen hoegenaamd niet geschikt waren om op ons drassig grondgebied in te zetten.
Het gevolg was een onwaarschijnlijke historie die om allerlei redenen in de vergetelheid is verdwenen. Het is op zich al een goeie reden om naar Cafard te gaan kijken
Regisseur Jan Bultheel voegt daar nog een paar andere uitstekende motivaties aan toe. Hij zet bijvoorbeeld ook stevig in op realisme, wat betekent dat hij het publiek ernstig neemt. Cafard mag dan wel een animatiefilm zijn, hij wil de oorlog tonen in al zijn onfrisse werkelijkheid. Toch laat hij je ook geregeld gniffelen, en niet alleen omdat de hoofdpersonages sappig Oostends in de mond nemen. Dit is een verhaal over mensen van vlees en bloed, ook al zien ze er ietwat houterig uit.
En dat is ongetwijfeld het grootste probleem met deze film. Bultheel koos voor een animatiestijl die alles tot op het bot uitkleedt, een beslissing die absoluut te verdedigen valt maar waaraan die kijker zich moet aanpassen. Of hij daartoe bereid is, valt nog af te wachten.
