Theeb legt zijn publiek een paar uitdagingen voor, maar de grootste is misschien nog om te weerstaan aan het snoetje van zijn jonge hoofdacteur.
Jacir Eid heet hij — voluit eigenlijk Jacir Eid Al-Hwietat — en hij stond nooit eerder voor een camera. Niet dat je dat ooit merkt. Jacir is een puur natuurtalent, een acteur die zoveel eerlijkheid en waarachtigheid uitstraalt dat je je ogen niet van hem kan afhouden.
Dat komt goed van pas, want debuterend regisseur Naji Abu Nowar vertelt het verhaal helemaal vanuit het standpunt van de jongen. Die aanpak zorgt ervoor dat je ondanks de vreemde wereld en het verre tijdperk op geen enkel moment buiten de actie staat. Meer zelfs, van bij de eerste scène, waar Theebs broer hem allerlei grotemensentaken aanleert, leef je met hem mee.
ls drama staat Theeb op zich al stevig op zijn poten, en dan krijg je daar ook nog eens een adembenemende setting bovenop. De film werd opgenomen in Zuid-Jordanië, op de keper beschouwd misschien niet de meest gastvrije plek die Moeder Natuur te bieden heeft om in rond te dwalen, maar in een bioscoop onmiskenbaar een lust voor het oog.
