U mag het mij niet kwalijk nemen, maar toen ik naar Lee & Cindy C. ging kijken, had ik geen flauw idee wie hoofdactrice Ann Van den Broeck was.
Musicals zijn namelijk niet aan mij besteed, net zo min als Spoed, Aspe en gelijkaardige tv-series. En aangezien de roddelbladen niet tot mijn vaste lectuur behoren, wist ik ook niet dat mevrouw Van den Broeck in werkelijkheid mevrouw Crets is en wederhelft van Stany Crets, regisseur en scenarist van Cindy C..
Die onwetendheid illustreert alvast mooi de cultuurkloof die Crets in zijn regiedebuut wil aankaarten. Op de keper beschouwd heeft hij uiteraard overschot van gelijk. Wie ben ik tenslotte om te oordelen wat hoge en wat lage cultuur is, en of het ene meer waard is dan het andere? Je kan er bovendien niet omheen dat Ann Van den Broeck, die nooit eerder in een film meespeelde — laat staan de hoofdrol vertolkte —, het er prima van afbrengt.
Crets steekt zijn veelbelovende drama echter stokken in de wielen door met alle geweld ook grapjes en grolletjes te willen vertellen. En sorry, dan mag je nog willen openstaan voor andere soorten humor, van de hysterische flauwiteiten die Lee & Cindy C. opstapelt, wordt een mens enkel kribbig en chagrijnig.
