Martin Luther King is, met zijn legendarische ‘I have a Dream’, het icoon van de Afro-Amerikanen geworden in de strijd om hun burgerrechten. Selma focust zich op een belangrijke gebeurtenis, één die onbekend is in Europa, van dit gevecht om gelijkheid : de voorbereiding van een mars tussen de steden Selma en Montgomery.
De film ontwikkelt zich doorheen wat er allemaal op het spel staat en de obstakels, aanwezig in de beweging zelf, waar MLK de confrontatie mee zal moeten aangaan zodat het stemrecht voor zwarten toegepast wordt in de traditionele zuiderse Staten. Ava DuVernay vervalt niet in de hagiografie en stelt MLK voor als een man gedreven door zijn humanistische waarden, geworteld in zijn geloof, maar ook als een politiek strateeg, die volop bewust is van zijn cruciale rol in de media en de publieke opinie in zijn strijd. Ze suggereert eveneens, via de op het scherm terugkerende aanwezigheid van de CIA, hoe MLK de toenmalige macht verstoorde en tot het punt gekomen was dat hij, letterlijk, een « doelwit » was geworden.
De mise-en-scène blijft sober maar efficiënt en brengt ons een onberispelijk beeld van het climaat dat heerste in het Amerika van de jaren ’60. Selma is een historische steek, een herinnering aan een ontroerende geschiedenis, in tijden waar de gebeurtenissen van Fergusson ervoor zorgen dat de Amerikanen terug oog in oog komen te staan met hun demonen.
