De tienjarige Benoît Brisefer (Steven Sterk) leeft in het gezelschap van mevrouw Adolphine, in een charmant dorpje aan de kust. Hij brengt er een fijne tijd door, zelfs al kan hij door zijn speciale vaardigheden niet zo snel vrienden maken : hij beschikt over een ongelofelijke kracht, kan enorm hoog springen en zelfs een mini storm veroorzaken door simpelweg te niezen… buiten dan wanneer hij echt verkouden is.
Wanneer zijn vriend Jules Dussiflard (Jaap Pijpers), de enige taxibestuurder uit de omgeving (en heimelijk verliefd op mevrouw Adolphine), zich in een hachelijke situatie bevindt door de nieuwe, en duidelijk oneerlijke, concurrentie, de Rode Taxi’s, maakt Benoît een onwaarschijnlijk en spannend avontuur mee.
De avonturen van Benoît Brisefer, gepubliceerd in de jaren 1960, zullen maar weinig albums kennen van de hand van auteur Peyo (de serie werd heruitgegeven in 1993). Inderdaad, zijn carrière – ondanks de vele en gevarieerde titels – zal voornamijk succes kennen dankzij de Smurfen. Maar dat wil daarom niet zeggen dat de avonturen van de kleine jongen met de rode jas, blauwe sjaal en zwarte beret niet de moeite waard zijn.
Over de filmbewerking hebben we minder te zeggen, vooral als volwassene dan. Ook al valt deze film (1h15) in de smaak bij de bengeltjes (die van minder dan 10 jaar), hij zal het minder goed doen bij de volwassen begeleiders, ondanks de visuele en sympathieke retro sfeer. Maar goed, de korte broeken, die draag ik al lang niet meer.
