Delirious - Bespreking Cinema

Tom DiCillo kent de wereld van schijn en bedrog die entertainment heet. Zoveel maakte hij al duidelijk in zijn bekendste film 'Living in Oblivion', een venijnig portret van het doen en laten op een filmset. In 'Delirious' breidt hij hetzelfde thema uit naar de showbizz in het algemeen, waar weinig getalenteerde vedetten belaagd worden door paparazzi maar die persmuskieten wel nodig hebben om in de bladen te verschijnen. Het is een milieu vol oppervlakkigheid, egoïsme en achterbaksheid, waar imago belangrijker wordt dan wat je echt te bieden hebt. DiCillo probeert dat spelletje bloot te leggen aan de hand van een sprookjesachtig personage (Toby), een dakloze jongeman die in alle omstandigheden zichzelf blijft. Het levert een verhaal op dat soms oprecht, soms naïef, soms pakkend, soms geestig maar nooit echt bijtend klinkt. Toby straalt zoveel engelachtige charme uit dat hij nauwelijks nog realistisch lijkt, waardoor je al de rest ook niet meer gelooft. Gelukkig houden de acteurs de boel nog recht, met Michael Pitt in de rol van Toby en vooral DiCillo's vaste makker Steve Buscemi als paparazzo Les, een figuur die onuitstaanbaar zou zijn als iemand anders dan Buscemi hem speelde.