The Kite Runner - Bespreking Cinema

Over literaire verfilmingen kan je uren blijven discussiëren. Je hebt de povere adaptaties van goede boeken ('Atonement'), je hebt de fantastische bewerkingen van prachtige boeken ('No Country for Old Men') en met deze prent van 'Finding Neverland'-regisseur Marc Forster dient zich een degelijke vertaling aan van een blijkbaar bedenkelijk boek. Het valt op dat de van origine Zwitserse filmmaker in het eerste deel uiterst gevoelig uit de hoek komt. Hij zet het verhaal van twee jongens in het Afghanistan van voor de Russische invasie ontzettend mooi in beeld en laat de jonge non-professionele acteurs pakkend werk afleveren. Wanneer het verhaal echter richting Verenigde Staten verschuift en uiteindelijk eindigt in het door de Taliban bestuurde Afghanistan, worden allerlei foute trucs bovengehaald. Zo wordt de muziek van Alberto Iglesias je tot op het misselijkmakende af in de keel geramd en lijken de Taliban-figuren zich te gedragen als de terroristenpoppetjes uit 'Team America: World Police'. Uit deze factoren kan je afleiden dat Khaled Hossein, de auteur van het bronmateriaal, een onuitstaanbaar veramerikaanst verhaal vertelt. Meteen de verklaring waarom zijn boek uitgroeide tot een fenomenale bestseller?