La Graine et le Mulet - Bespreking Cinema

Ik weet niet hoe het met u zit, maar ik ga naar de bioscoop in de hoop dat een film me volledig van mijn sokken zal blazen, dat ik zo intens meegesleurd zal worden met wat ik op het scherm zie dat het bijna onhoudbaar wordt. Sommige films bereiken dat effect met snijdende spanning ('Alien') of grote effecten ('The Fellowship of the Ring'), andere hebben weinig meer nodig dan een geloofwaardige setting en rake emoties. 'La graine et le mulet' is zo'n film, een simpel verhaal over een maghrebijnse familie in Marseille die worstelt met alledaagse problemen. Pa leeft al een tijdje met een andere vrouw en schiet enorm goed op met zijn stiefdochter, tot groot ongenoegen van zijn eigen dochters en zonen. Wanneer hij het plan opvat om een roestige boot om te bouwen tot een couscousrestaurant, wil iedereen toch zijn/haar steentje bijdragen. Maar in de horeca stappen is makkelijker gezegd dan gedaan. 'La graine et le mulet' is als een uitnodiging op een familiefeest. Regisseur Abdellatif Kechiche dwingt je bijna in de stoel naast de personages en serveert de ene uitgebreide situatieschets na de andere, altijd zo vol scherp geobserveerde details dat je op de duur de couscous begint te ruiken. Het laatste half uur moet trouwens het meest opzwepende en spannende zijn dat we in jaren hebben gezien, een voorbeeld van hoe je puur met montage je publiek op het puntje van zijn stoel kan krijgen. Het enige slechte nieuws is dat de Vlaamse bioscopen in hun oneindige wijsheid 'La graine et le mulet' te weinig publieksvriendelijk vonden om een ondertitelde versie te verantwoorden, wat betekent dat u naar Brussel zal moeten om hem te zien. Maar geloof ons vrij: het loont de moeite.