Er zijn dingen in het leven die je volgens mij nooit vergeet. Je eerste kus bijvoorbeeld. Of je ontmaagding. Of je eerste job. Hoeveel mensen je precies om het leven hebt geholpen, lijkt me ook zo'n gegeven maar blijkbaar geldt dat niet voor iedereen. Waren het er 100? Of 250? Richard Kuklinski heeft nooit een duidelijk antwoord kunnen geven. Geen wonder dat de New Yorkse maffia bij wie hij 30 jaar lang in dienst was hem 'De Ijsman' noemde. Maar zeker even onbegrijpelijk is dat Kuklinski een groot deel van die tijd ook een gezin onderhield, met een echtgenote en drie kinderen. Wist mevrouw Kuklinski echt van niets, of wou ze niet weten waar haar man het geld vandaan haalde waarmee ze hun luxueuze levensstijl konden onderhouden? Het zijn stuk voor stuk fascinerende vragen die 'The Iceman' stelt, en regisseur Ariel Vromen had hier de kans om het publiek voor een resem ongemakkelijke dilemma's te stellen. Maar zo ver reikt zijn ambitie nooit. Vromen rijgt gewoon een aantal belangrijke episodes uit Kuklinski's loopbaan aan elkaar en rekent op zijn acteurs om de rest van het werk te doen. Met een imposante figuur als Michael Shannon in de hoofdrol valt die beslissing zeker goed te praten, maar 'The Iceman' smelt niettemin veel te snel weer weg. (RN)
Actueel
