Oh Boy - Bespreking Cinema

Aan het begin van 'Oh Boy' probeert Niko Fischer weg te sluipen uit een hachelijke relatie, aan het eind van de film zijn we 24 uur later en zit hij in een café. Tussendoor heeft hij zich in allerlei genante situaties gewerkt en in de voet geschoten. Hij heeft ook een resem eigenaardige figuren ontmoet (ambtenaar, koffieverkoopster, bovenbuur, ex-klasgenote, vader, tooghanger), elk met zijn eigen problemen en neuroses. Heeft Niko iets geleerd uit al die ervaringen? Heeft hij nu een duidelijker zicht op wat hij wil aanvangen met zijn leven? Het blijft een open vraag. Voor Niko is de dag die 'Oh Boy' laat zien een gigantische pechdag, een opeenstapeling van hindernissen en struikelpartijen. Maar voor de kijker is het een plezierig schouwspel, alsof de arme antiheld anderhalf uur lang uitglijdt over een onzichtbare bananenschil. Regisseur/scenarist Jan Ole Gerster, die met deze film op zijn minst een opgemerkt debuut maakt, zit qua humor, sfeer en thematiek ergens in de buurt van Kevin Smiths 'Clerks', niet enkel vanwege het zwart/wit. Gerster gaat weliswaar eerder de jazzy toer terwijl Smith twee decennia geleden verteerbare grunge opzette. Maar de melodie die ze spelen, klinkt zeer herkenbaar. (RN)