Io e Te - Bespreking Cinema

Bernardo Bertolucci mag dan al zijn 73ste verjaardag gevierd hebben, hij is duidelijk nog niet vergeten hoe het voelt om een prille tiener te zijn. Het echte leven lijkt onbereikbaar en angstaanjagend, en het is comfortabeler om je te verstoppen in je eigen kleine universum. In 'Io e te', zijn verfilming van de gelijknamige roman van Niccolò Ammaniti, komt zo'n onwennige tienerziel (Lorenzo, 14 jaar) onverwacht in aanraking met de grotemensenwereld wanneer hij een paar dagen doorbrengt in het gezelschap van zijn 9 jaar oudere halfzus Olivia. En die worstelt met een heroïneverslaving. Voor Bertolucci is een verhaal dat zich bijna volledig afspeelt in een enkele ruimte niets nieuws. Films als 'The Dreamers' en 'Last Tango in Paris' gingen 'Io e te' al voor. Deze keer heeft hij echter moeite om de energie aan te zwengelen dat zo'n intimistisch verhaal nodig heeft. Bertolucci leidt zijn jonge acteurs zeker tot overtuigende vertolkingen en met de muziek van onder meer Arcade Fire, Muse en The Cure erbij komt hij tot een specifieke sfeer. Maar het is niet alsof 'Io e te' tot inzichten komt die helemaal aan het begin nog niet op tafel lagen. (RN)