Side Effects - Bespreking Cinema

Steven Soderbergh heeft in zijn 24-jarige carrière heel wat genres en stromingen uitgeprobeerd: de gangsterfilm ('The Limey'), de war noir ('The Good German'), het vrouwenmelodrama ('Erin Brockovich'), de sterrenkomedie ('Ocean's Eleven'), de Hollywood-arthouse movie ('Solaris'), de Caligari-nachtmerrie ('Kafka') en het filmexperiment('Bubble'). Maar aan de Hitchcockiaanse thriller had hij zich nog niet gewaagd. Een beetje vreemd, want 'Side Effects' bewijst dat Soderbergh zich heel goed thuis voelt in het genre. Structuur en opzet doen een beetje denken aan een Brian De Palma-film (en dan vooral 'Dressed to Kill') en de regisseur kent de Hitchcockiaanse filmgrammatica door en door, maar stilistisch blijft Soderbergh zichzelf trouw. Het geheel is niet alleen zeer filmisch, boeiend en vermakelijk, maar ook gelaagd. Soderbergh en zijn 'Contagion'-scenarist Scott Z. Burns weten van een ietwat vergezocht plot een geoliede psychothriller te maken die de verwachtingen van de toeschouwer manipuleert, maar die daarnaast de wereld van de psychiaters op een amusante manier in vraag stelt. Rooney Mara, Jude Law, Channing Tatum en Catherine Zeta-Jones zijn daarbij perfect gecast om deze uitstekende prent op een heel realistisch niveau te laten functioneren.