The Master - Bespreking Cinema

"Ik ben een schrijver, een dokter, een kernfysicus en een theoretische filosoof. Maar bovenal ben ik een mens, een hopeloos nieuwsgierige mens, net zoals jij." Zo stelt Lancaster Dodd zich voor aan Freddie Quell wanneer ze elkaar voor het eerst echt spreken. Samen vormen ze de twee magneetpolen uit Paul Thomas Andersons fabuleuze 'The Master', nu al één van de hoogtepunten van het filmjaar. Verbluffende vertolkingen van Philip Seymour Hoffman en vooral Joaquin Phoenix, machtige breedbeeldcomposities, meeslepende muziek, subtiele humor en een opwindende weelde aan ideeën, als je de zaal buiten stapt, wil je eigenlijk meteen terug naar binnen. Zoals dat echter wel vaker gaat met de beste kunst wordt van de kijker verwacht dat hij meer doet dan zomaar de bek opensperren en slikken. Anderson geeft genoeg achtergrond en details om een richting te schetsen van waar hij met zijn film naartoe wil maar het doel dat hij voor ogen heeft, is groter en ambitieuzer dan wat je doorgaans in een film aantreft. Voor mij gaat 'The Master' over de drang die we allemaal voelen om zin te geven aan ons leven en het feit dat geen enkele filosofie daarbij het recht op de waarheid heeft. Maar als u er iets totaal anders uit haalt, is dat prima. 'The Master' is rijk genoeg. (RN)