Lights in the Dusk - Bespreking Cinema

We kennen de wereld van Aki Kaurismäki intussen wel, en te oordelen aan de extreem slanke speelduur van zijn laatste film (nog geen uur en twintig minuten) heeft de Finse cineast dat ook wel door. Net als in 'Drifting Clouds' en 'The Man Without a Past' maken we in 'Lights in the Dusk' kennis met een passief personage dat met zijn peperkoeken hartje verloren loopt in een koud en wreed Helsinki. Koiskinen, een nachtwaker, leidt een eenzaam leven. Wanneer een mooie blondine naast hem komt zitten in een bar en contact zoekt, is hij de koning te rijk. Maar de femme fatale heeft heel eigen bedoelingen. Kaurismäki borduurt met 'Lights in the Dusk' onverstoord verder aan hetzelfde (beeldige) patroontje. Zijn personages suffen uitdrukkingsloos rond, incasseren reactieloos rake klappen en nemen soms een gortdroge en/of absurde dialoog in de mond ('Hoe was het in de gevangenis,' vraagt de ene. 'Je kon niet naar buiten,' antwoordt de andere. 'Alle deuren waren op slot.'). Tijd dat Kaurismäki eens een ander deuntje opzet, lijkt ons. Film: 3/5 - Soundtrack: 3/5