Transylvania - Bespreking Cinema

'Transylvania' sloot onder massaal applaus het laatste filmfestival van Cannes af en genoot reeds voor zijn release een goede reputatie. De roem was niet gestolen. Dit poëtische werk, dat aanleunt bij de wereld van Emir Kusturica, die andere ster van de Croisette, biedt ons, in het hart van een streek die te weinig bekend is, een interessant menselijk avontuur. Tony Gatlif, een Frans regisseur van Algerijnse orsprong, en dus op natuurlijke wijze begaan met de kwestie van de multiculturaliteit, beschrijft met veel betrokkenheid de bijzondere leefomstandigheden van het zigeunermilieu. Het documentaire-aspect is hier een pluspunt. Dat wil niet per se zeggen dat dit fictiewerk, dat soms magisch is, soms een beetje ordeloos, ongelooflijk indrukwekkend is, maar de emoties blijven wel altijd de boventoon voeren. Geholpen, weliswaar, door de prachtige muziek, waaraan de regisseur zelf heeft meegewerkt. Wat de twee hoofdrolspelers betreft: onmogelijk om onberoerd te blijven bij de kracht van het spel van Asia Argento. In het geval van Amira Casar spijt het ons vooral dat ze zo snel van het toneel verdwijnt. Soit, in een maatschappij waarin het cosmopolitische sommigen nog altijd op stang jaagt zijn er redenen genoeg om dit eerbetoon aan de zigeuners te gaan bekijken. Film: 3/5 - Soundtrack: 5/5