Flags of Our Fathers - Bespreking Cinema

Na 'Million dollar baby', behandelt Clint Eastwood de Amerikaanse geschiedenis door de roman van James Bradley 'Flags of ours Fathers: Heroes of Iwo Jima' te bewerken. In het eerste deel van dit tweeluik stelt de regisseur zich vragen over een foto die genomen werd door een journalist tijdens de tweede wereldoorlog. De film vertelt het verhaal van dit kiekje, dat de wereld rondging en dat op enkele dagen tijd een symbool werd van de overwinning en van patriotisme voor miljoenen Amerikanen. De massa kwam op de been om de "vlaggendragers" te zien die op de foto stonden. Het beeld van de soldaten, die verenigd waren tegenover de vijand, greep het Amerikaanse volk aan en gaf hen hoop op het einde van een oneindige oorlog. De trots van het volk zwol aan door dat eenvoudige beeld van een Amerikaanse vlag, en het is vooral dat wat Eastwood in de kijker wou plaatsen. De mediatisering van een oorlog brengt vaak een volledig verkeerde beeldvorming met zich, en men vergist zich dikwijls van held. Het idee mag er zijn, maar de vertelling wordt verstikt door een stereotypische montage. Bij elke explosie zijn er flashbacks... Het door elkaar gehaspelde tijdsgebruik is niet meteen onaangenaam, maar de esthetiek van de film verliest aan kwaliteit door het overaanbod aan herinneringen. Clint Eastwood, die aan het begin van de film expliciet vermeldt dat hij geen partij kiest, laat het gezichtspunt van de Japanners zien in het tweede deel van het saga, met als titel : 'Letters from Iwo Jima', dat voorzien wordt voor 2007. Laten we hopen dat die onpartijdige vertoning het niveau van het eerste luik overstijgt. Film: 2/5 - Soundtrack: 4/5