Lady in the Water - Bespreking Cinema

Wie na elkaar 'The Sixth Sense, 'Unbreakable', 'Signs' en 'The Village' presteert, legt de lat wel heel hoog voor zichzelf. Verstandig van M. Night Shyamalan dat hij deze keer een (ietwat) andere weg kiest. 'Lady in the Water' is in wezen een sprookje, gebaseerd op een verhaal dat de regisseur ooit ter plaatse verzon toen hij zijn kinderen instopte. Dat zie je trouwens ook aan de film zelf, die na elke scène lijkt na te denken hoe het nu verder moet. Zo'n structuur kan misschien wel werken als je naast een bed zit te vertellen maar op het witte doek geeft het al snel een slordige indruk. Dat Shyamalan desondanks iets voor elkaar kreeg met een eigen persoonlijkheid zegt dan ook veel over zijn talenten als filmmaker. 'Lady in the Water' is evenzeer een film over vertellen als een verhaal en moet ook zo bekeken worden. Paul Giamatti, onze favoriete geslagen hond, speelt een zwaarmoedige man die als conciërge voor een flatgebouw zorgt. Op een avond ontwaart hij echter gespat in het zwembad en als hij op onderzoek uit trekt, tuimelt hij erin. Als hij vervolgens bij komt, zit een merkwaardige jonge vrouw naast hem. Je moet Shyamalan bewonderen om zijn lef, al neigt die deze keer wel heel sterk naar egotripperij en arrogantie. Wat moet je immers denken van iemand die zelf de rol van misbegrepen messias voor zijn rekening neemt?