Sleeping Beauty - Bespreking Cinema

De titel van deze Gouden Palm-mededinger op het recentste Festival van Cannes heeft niet alleen op de protagoniste, maar ook op het merendeel van de toeschouwers betrekking. Debuterende regisseuse Julia Leigh - voordien voornamelijk actief als schrijfster - tovert immers een op papier interessant én controversieel onderwerp om tot het perfecte slaapmiddel. 'Sucker Punch'-babyface Emily Browning kruipt in de huid van een universiteitsstudente die constant in geldnood verkeert. Wanneer ze het aanbod krijgt om als prostituee aan de slag te gaan, hapt ze na het nodige morele geworstel toe. In het bordeel waar ze terechtkomt, gaat het er allesbehalve alledaags aan toe. De meisjes van plezier krijgen namelijk een slaapmiddel toegediend voordat de klanten hun gang kunnen gaan. In tegenstelling tot wat je zou verwachten, levert bovenstaande premisse geen uitdagend resultaat op. Dat Leigh het opwindende pad vermijdt, is één ding. Dat ze niets wezenlijk vertelt met een dergelijk interessant gegeven, is echter onvergeeflijk. Bij momenten zou je nog kunnen denken dat de Australische filmmaakster de Kubrickiaanse toer opgaat met haar lang aangehouden, quasi-emotieloze shots. Maar zelfs de 'The Shining'-regisseur sloeg er ondanks zijn onderkoelde aanpak in om je met de hoofdpersonages te laten meeleven.