Le cochon de Gaza - Bespreking Cinema

Het minste dat we kunnen zeggen is dat de Israëlieten en de Palestijnen zeker niet bevriend zijn als varkens. Nochtans, op één of andere manier, lijkt het dier wel wat op hen: het varken wordt zowel door de moslims als door de hebreeuwers gezien als onrein en zijn poten mogen hun territorium, van beiden, niet aanraken, of dat nu bezet gebied is of niet. Gezien er op het dier een seculier verbod rust, voelt Jafaar, een Palestijnse visser, zich benauwd nadat hij bij het ophalen van zijn visnetten... een varken terugvindt. Niet in staat van het dier te doden gaat hij trachten het varken te verkopen, om zo ook zijn levensstandaard wat te verbeteren, en dit wel op alle mogelijke manieren, wat tot eerder tragikomische resultaten zal leiden (hoe een varken in een schaap veranderen?). Sylvain Estibal toont in "Le Cochon de Gaza" de moeilijkheden uit het dagelijkse leven van de inwoners van Gaza, in een tweestrijd tussen de veiligheidseisen van het Israëlische leger en het bloederige opportunisme van Islamitische groepen, maar toont ook, met een zekere (valse?) naïviteit, wat hen verenigt. Als het ontbreken van een sterke opninie misschien eerder beperking is, laat het tegelijkertijd ook toe dat er gelachen kan worden langs beide kanten en wordt de humanitaire boodschap - men werkt beter samen dan oorlog te voeren - ook beter overgebracht in de twee gemeenschappen.