También la lluvia - Bespreking Cinema

"Zelfs de regen" zucht de titel van dit Spaanse drama, dat geschreven werd door Ken Loach' vaste scenarist Paul Laverty. Loach zelf heeft niets met de film te maken (regisseur Icìar Bollaìn is een Madrileense madam) maar 'También la lluvia' had niets mis gestaan op het palmares van de Britse cineast. Goed uitgedokterde vertelstijl, een gezond gevoel voor humor en een thema met een groot sociaal gewicht, het is geen wonder dat Loach en Bollaìn het goed met elkaar kunnen vinden. Zoals wel vaker bij Lavertys scripts legt 'También la lluvia' de boodschap er (vooral in de tweede helft) iets te dik op, alsof de kijker niet in staat is om zelf 1 en 1 bij elkaar op te tellen. Maar omdat hij het hart op de juiste plaats draagt, maal je daar niet echt om. Het is welgemeende en meeslepende cinema die iets belangrijks te vertellen heeft. De Boliviaanse Wateroorlog die centraal staat in het verhaal vond trouwens echt plaats, in april 2000, en kan je moeiteloos vertalen naar gelijkaardige situaties elders op deze aardkluit. Om verhalen over uitbuiting en onmenselijkheid te vinden, hoef je helaas nooit ver te zoeken. 'También la lluvia' laat echter zien dat die verhalen niet noodzakelijk hopeloos of zwaarwichtig moeten zijn. (RN)