Na Putu - Bespreking Cinema

Vier jaar geleden kreeg de Bosnische regisseur Jasmila Zbanic op het filmfestival van Berlijn een Gouden Beer voor 'Grbavica', een verhaal over een vrouw die een opvallend litteken van de Balkanoorlog met zich meedraagt. Ook in Zbanic' nieuwe film 'Na putu' (vertaling: onderweg) laat de oorlog vreemde littekens na. Als Amar, het mannelijke hoofdpersonage, namelijk plots verandert, is het omdat hij de spoken van de oorlog niet uit zijn hoofd krijgt. Het grote talent van de regisseur is dat ze weet hoe ze verhalen moet vertellen die de kijker op een bijna onmerkbare manier bij het nekvel grijpen. En dat doet ze door haar verhaal te bevolken met personages die volledig geloofwaardig zijn. Hoewel 'Na putu' een paar hete hangijzers aanpakt, verliest hij die karakters nooit uit het oog. Zowel Luna als Amar moeten moeilijke keuzes maken en je begrijpt perfect waarom ze doen wat ze doen. Net zoals je de redeneringen van de mensen uit hun omgeving kunt begrijpen. Tot op zekere hoogte want 'Na putu' heeft wel de moed om tot het uiterste te gaan en de kijker dus ook met zijn eigen vooroordelen en grenzen te confronteren. Het kenmerk van een goeie film, lijkt me. (RN)