Saw 7 (3D) - Bespreking Cinema

Zeven films. Zo lang heeft 'Saw', de reeks over de idealistische sadist Jigsaw en diens dodelijke speelgoed, het uitgehouden. Om de grote finale toch enigszins van de rest te onderscheiden kleven de producenten een 3D-etiket op de affiche maar daar doen ze voor de rest weinig mee. Nu en dan vliegt er een lichaamsdeel of een stuk metaal in de richting van de kijker en dan hebben we het ongeveer gehad. Dat gebrek aan inspiratie hoeft ook niet te verbazen. De 'Saw'-serie heeft al lang geen originele ideeën meer, een mankement dat ze probeert op te lossen door de vondsten van de eerste paar episodes (en van andere films) te herkauwen. Afhankelijk van je persoonlijke fobieën brengt een valstrik of foltertuig soms een ongemakkelijk gevoel teweeg. En we zien het notoire klapmasker eindelijk in volle glorie schade aanrichten. Maar op dat moment ben je überhaupt al niet meer geïnteresseerd in wat de personages overkomt. Net zoals zijn voorgangers is 'Saw 3D' lusteloze gruwel die zijn publiek liever murw mept dan bang maakt. Als je de ontknoping bij de Amerikaanse kassaresultaten telt, kom je trouwens tot de conclusie dat de grote finale waarschijnlijk toch geen finale zal zijn. En dat is pas echt beangstigend. (RN)