Burlesque - Bespreking Cinema

En op de valreep gaat dit Christina Aguilera/Cher-vehikel met de prijs voor cinematografisch misbaksel van het jaar lopen. Het jonge popidool speelt een naïef meisje uit een of ander onooglijk gehucht dat haar biezen pakt en richting Los Angeles trekt. De leeftijdsloze zangeres/actrice/manusje-van-alles kruipt in de huid van de verbeten uitbaatster van de 'beschaafde' stripteasebar waar de boerenmeid eindelijk haar draai zal vinden. Eerlijk is eerlijk: musicals staan bezwaarlijk bekend voor hun ingewikkelde plotlijnen en uitgewerkte karakteriseringen. Het 'Assepoester'-achtige verhaaltje waarmee scenarist-regisseur Steve Antin (in een vorig leven het brein achter de Pussycat Dolls) op de proppen komt, verzuipt echter in een oceaan van clichés. De personages vallen amper typetjes te noemen, het moet van de eerste Disney-films geleden zijn dat slechteriken zich zo, eh, slecht gedroegen en wie het verhaalverloop niet vanaf minuut één kan raden, laat zich beter eens nakijken. Zelfs de zang- en dansnummers bieden geen soelaas. Enerzijds omdat de meeste liedjes te hard ruiken naar Aguilera's eigen songfabriek. Anderzijds omdat ze steeds opnieuw onderbroken worden door dialoogscènes. Inderdaad, schwung zit er niet in!