Baciami Ancora - Bespreking Cinema

Tien jaar geleden maakten we kennis met Carlo en zijn vier hechte vrienden, dertigers die alle moeite hadden om de volgende stap in hun leven te zetten en zich aan een betekenisvolle langdurige relatie te wagen. Regisseur Gabriele Muccino weefde in 'L'ultimo bacio' een origineel, treffend en fijnzinnig romantisch drama over mannen en hun emotionele problemen. 'Baciami ancora' heeft nu het idee om een decennium later te kijken waar de heren staan, en de conclusie is dat het leven als prille veertiger al even moeilijk en onbestuurbaar is. Carlo is verwikkeld in een echtscheiding en hij is er nog niet eens het ergst aan toe. Muccino doet er alles aan om het vervolg evenveel pit en persoonlijkheid te geven als het origineel. Hij haalt de meeste acteurs opnieuw voor de camera en plaatst de personages in situaties die op zich niet vergezocht zijn. Waar de mayonnaise indertijd echter romig en vol smaakte, leveren de ingrediënten deze keer een glibberige en slijmerige brij op. 'Baciami ancora' slaagt er nauwelijks in om een geloofwaardig moment op te wekken en probeert dat dan maar goed te maken met klodders stroop en hopen hysterie. Oké, het gaat hier om Italianen en die zijn van nature wat uitbundiger. Maar mijn oren floten toen ik de zaal buiten ging. (RN)