Submarino - Bespreking Cinema

Had het leven van de broers uit 'Submarino' er anders uitgezien als ze opgegroeid waren in een normaal gezin? Wie zal het zeggen? In elk geval worden ze als volwassene nog steeds geplaagd door de vreselijke dingen die ze als zonen van een drankverslaafde moeder hebben gezien en slagen ze er niet in om op het rechte pad te blijven. Aan goeie wil ontbreekt het hen niet en ze krijgen ook kansen om het deftig aan te pakken. Ze weten echter niet wat ze ermee moeten aanvangen en verliezen zichzelf in agressie of drugs. Nee, het is geen rozig verhaal dat Thomas Vinterberg vertelt in 'Submarino'. Zijn versie van Jonas T. Bengtssons gelijknamige roman is vaak ongenadig hard en moeilijk te incasseren, een blik op een wereld waar je voor geen geld zou willen wonen. Tegelijk vindt de film ook manieren om de pil een beetje te vergulden zonder afbreuk te doen aan de schrijnende toestanden. Het valt op hoe geestig 'Submarino' bij momenten is (de dikke vriend bijvoorbeeld) en nu en dan krijgt het verhaal zowaar iets sprookjesachtigs. Dat je ondanks het kille realisme toch meevoelt met de personages ligt zeker ook aan de acteurs, die feilloos de menselijkheid van hun karakters vinden. Geen hapklaar entertainment maar daarom niet minder memorabel.