Des Hommes et Des Dieux - Bespreking Cinema

Hoe pak je een slachtpartij op katholieke monniken in moslimgebied aan zonder te vervallen in naïeve deugdelijkheid of een islamofobe demonstratie? Xavier Beauvois, regisseur van het opgemerkte 'Petit Lieutenant' gaat deze halsbrekende uitdaging aan... door er niet het centrale element van zijn film van te maken. Alle elementen van de mise en scène leiden weliswaar naar het drama, maar Beauvois, eerder dan op avontuurlijke wijze op zoek te trekken naar de identiteit van de daders, die tot nu toe nog altijd niet gekend zijn, kiest ervoor om stil te staan bij het alledaagse leven van deze geestelijken, en de fundamenten van hun gevoel voor solidariteit en democratie. Wat hem interesseert is om het innerlijke geloof dat deze mannen stuwde om trouw te blijven aan hun waarden en hun geloof (in god maar vooral in de mens) aan te raken (en niet simpelweg te beschrijven), ondanks de ondraaglijke druk van het Algerijnse leger en de Islamisten van het FIS... en van hun persoonlijke demonen (de verleiding van de vlucht of het martelaarschap, hun wereldvreemdheid). 'Des Hommes et Des Dieux' is gefilmd met een schitterende soberheid, gedragen door de gezongen gebeden van de monniken en de acteurs (een verrassende Lambert Wilson, een spetterende Michaël Lonsdale). De film raakt het sublieme letterlijk aan in de mirakuleuze laatste scène, die explosief is door zijn eenvoud, emoties en menselijkheid, op de tonen van Het Zwanenmeer.