Gordos - Bespreking Cinema

Schuld, verlangen, angst, hoop, dromen, seks, familie, liefde, de Spaanse regisseur Daniel Sànchez Arévalo legt een hoop lagen tussen zijn boterham. En waarom niet? Je zou die mix van emoties ook gewoon Het Leven kunnen noemen, en dat is toch wat elke filmmaker op het scherm wil laten zien. De grote uitdaging is echter dat je portret geloofwaardig of toch zeker waarachtig moet zijn. In zijn eerste film 'AzulOscuroCasiNegro' had Arévalo getoond dat hij het kan, maar hier blijft hij geregeld haperen. Als je aan de hand van vijf personages een verhaal wil vertellen, moet je er namelijk voor zorgen dat ze alle vijf even boeiend voor de dag komen. Met de gezellige familievader Andrés, de carrièrevrouw Leonor en de diep katholieke Sofìa is er geen probleem. Maar de verwarde homo Enrique is even vaak irritant als geestig en therapeut Abel lokt vooral een geeuw uit. Arévalo lijkt trouwens aan te voelen dat zijn film evenwicht mist, want hij zet zowel de humor als de dramatiek geregeld extra dik in de verf. Elke architect zal je echter uitleggen dat je huis zonder goeie funderingen vroeg of laat in elkaar zakt, hoeveel plamuur je ook op de muren smeert. (RN)