The Crazies - Bespreking Cinema

Een somber kijkende man stapt tijdens een baseballwedstrijd het veld op met een geweer in de handen. Hij zegt niets maar lijkt niet voor rede vatbaar. Dat tafereel aan het begin van 'The Crazies' heeft nauwelijks speciale effecten en probeert de kijker niet met een luide knal aan het schrikken te brengen. Maar het is wel zowat de meest huiveringwekkende scène die de film rijk is. George Romero, de peetvader van de zombiefilms, schreef zijn originele 'Crazies' in 1973 als allegorie voor de Vietnamgeneratie en haar haat-liefde-verhouding tegenover de overheid. Het idee om de film opnieuw te maken voor de Irak- en Big Brother-generatie valt dan ook te begrijpen. Alleen komt die onderhuidse kant van het verhaal nooit echt tot zijn recht omdat regisseur Breck Eisner er meer op uit is om het publiek met alle mogelijke middelen de stuipen op het lijf te jagen. Dat lukt hem (vooral in het begin) vrij aardig, maar hij mist het talent en de visie om te verrassen. De helden van het verhaal worden ook net iets te vaak op het laatste moment uit hachelijke situaties gered dan een horrorfilm kan verdragen. 'The Crazies' gaat nooit echt uit de bocht maar is ook te normaal om genrefans te plezieren. (RN)