Bedankt & merci - Bespreking Cinema

Kat Steppe en Nahid Shaikh beginnen 'Bedankt en merci' bij het einde. Ooit was Café 'De Vrede' de vaste pleisterplaats van vele stamgasten. Nu is het een bijna anoniem wit gebouw langs de rand van een steenweg. Wie er ooit vriend aan huis was, voelt een steek in zijn hart als hij er voorbij rijdt. Alle andere mensen (en het zijn er steeds meer) kijken niet eens om. Dat lot staat ook de andere volkscafés te wachten die in deze ijzersterke documentaire aan bod komen. Daar hebben de cafébazen en -bazinnen zich al lang bij neergelegd. Ze beseffen dat hun tijd vervlogen is, de tijd toen cafés nog de enige plaats onder de kerktoren waren waar plezier te beleven viel. De wereld evolueert, de tijd staat niet stil. Behalve dan in deze cafés. Zo filmen Steppe en Shaikh het ook, als collages van stille beelden (een tapbiljart, een overvolle vliegenvanger, een zoemende diepvries) en verweerde anekdotes. Deze plaatsen hebben het leven gezien in al zijn glorie en nu is het bijna voorbij. 'Bedankt en merci' baadt in de nostalgie maar is toch geen diep trieste film. Daarvoor hebben de uitbaters en tooghangers teveel meegemaakt. Ze zijn misschien nauwelijks van hun kruk of stoel gestapt, maar ze hebben wel de wereld gezien. Hun wereld. Hun mensen. (RN)