Police, Adjective - Bespreking Cinema

Als u de plotsamenvatting leest die bij deze bespreking hoort, dan weet u ongeveer alles wat 'Police, Adjective' als verhaal in de mouw heeft. De absurde discussie waarvan sprake, vormt (op een veelzeggende slotscène na) de eigenaardige climax van dit al even eigenaardige drama. Voor de rest bestaat de film uit lange achtervolgingen te voet, beelden van het hoofdpersonage dat een deur in de gaten houdt, banale gesprekken met collega's of echtgenote en scènes waar onze held zit te eten. Wie op zoek is naar spektakel kan dat beter in een andere zaal gaan zoeken, laat dat duidelijk zijn. En toch is 'Police, Adjective' verre van een vervelend kijkstuk. Omdat regisseur Corneliu Porumboiu uitgebreid zijn tijd neemt om de dagelijkse routine van de rechercheur in beeld te brengen, maakt hij een paar zaken tegelijk duidelijk: het vakmanschap en het doorzettingsvermogen van de rechercheur, de wurgende hiërarchie waarin hij gevangen zit, de uitzichtloosheid van zijn job en (alles samen) het troosteloze universum dat Roemenië heet. 'Police, Adjective' is hoegenaamd geen film die je van je sokken blaast. Maar hij blijft wel nog lang door je hoofd malen, en dat is altijd een goed teken. (RN)