Inferno - Bespreking Cinema

Er zijn veel aspecten aan Henri-Georges Clouzots vergane drama 'L'enfer' die de wenkbrauwen doen fronsen. Maar het idee dat een Hollywoodstudio aan een Franse regisseur carte blanche en een onbeperkt budget gaf om vrijuit te experimenteren, is misschien wel het meest bizarre. Wellicht moeten we de reden waarom het finaal zo vreselijk fout is gelopen ook daar gaan zoeken. Zelfs een meester als Clouzot (de man achter parels als 'Les diaboliques' en 'Le salaire de la peur') bleek niet bestand tegen het gebrek aan beperkingen en ging compleet uit de bocht. De documentaire 'Inferno' besteedt de meeste aandacht aan de vormelijke proefopnames waar Clouzot zich in verloor. Daar valt iets voor te zeggen omdat het beeldmateriaal dat regisseurs Bromberg en Medrea in handen kregen vooral uit die eigenaardige visuele experimenten bestond. De keerzijde van de medaille is dat 'Inferno' veel minder tijd heeft voor de kanten van het verhaal die de meeste kijkers zal interesseren: de spanningen op de set. Helemaal aan het begin krijgen we een intrigerend shot van Romy Schneider die gillend en topless op treinsporen ligt terwijl een locomotief in haar richting dendert, maar daar wordt voor de rest niets mee gedaan. 'Inferno' is dan ook in de eerste plaats voer voor filmfreaks. (RN)