Gainsbourg (Vie Héroïque) - Bespreking Cinema

Natuurlijk kan je een man als Serge Gainsbourg niet in al zijn facetten vatten in een enkele film. De oplossing die debuterend regisseur Joann Sfar (bekend uit de stripwereld) verzon, was om van de zanger een theatrale figuur te maken. Die interpretatie zet hij nog kracht bij door een deel van Gainsbourgs persoonlijkheid om te bouwen tot een apart personage. Het onverantwoordelijke en ongebreideld creatieve deel wordt een karikaturale pop die Gainsbourg voortdurend achtervolgt. Het is zeker een originele en boeiende manier om de ziel en de dilemma's van de kunstenaar bloot te leggen. De gesprekken die Gainsbourg met zijn alter ego heeft, zijn dan ook de beste uit de film. Voor de rest concentreert Sfar zich op die andere wezens die Gainsbourgs leven bepaalden: de vrouwen. Al zijn bekendste liefjes komen aan bod, en je snapt dat de man zich bij hen het meest in zijn element voelt. Gainsbourg was niet de man van de structuur maar van de chaos en ook dat aspect probeert Sfar te weerspiegelen. Het resultaat is echter dat de film uiteindelijk stuurloos wordt. Een gevat slot had van 'Gainsbourg (Vie Héroïque)' een geestige en kleurrijke aanrader gemaakt. Nu eindigt hij op een valse noot. (RN)