Heb je je ooit afgevraagd hoe je onzekerheden eruitzien? Regisseur Paolo Genovese probeert met Follemente deze vraag filmisch vorm te geven. We volgen de 32 – jarige Lara (Pilar Fogliati) en de 52-jarige Piero (Edoardo Leo) die hun eerste officiële date hebben in Lara’s appartement. Op het eerste oog niets bijzonders, maar tijdens hun gesprekken worden al hun onderbewuste twijfels, verlangens en emoties gevisualiseerd door andere personages die constant in conflict staan met elkaar – à la Inside Out (2015, Pete Docter). Zo verandert het plot van een eerste date al snel in een introspectieve reis voor zowel Lara als Piero – die allebei een manier zoeken om te breken met hun onzekerheden.
Terug naar de wortels
Hoe verder de filmindustrie technologisch vordert, hoe meer films lijken te zoeken naar uniekere en soms zelfs complexere verhalen om hun plek in de industrie op te eisen. Daarom werkt het verfrissend om naar een eenvoudig concept te kijken dat weinig nodig heeft om zichzelf uit te leggen. Dit is niet ongewoon voor regisseur Paolo Genovese: met een verleden in de reclamewereld grijpt hij vaker terug naar conventionele verhalen. Zijn bekendste film Perfitti Sconosciuto (Perfect Strangers, 2016) draait rond een vriendenavond waarbij iedereen openlijk in elkaars telefoon mag kijken en ook nu met Follemente slaat hij dezelfde slag.
Archetypes
Lara is een jonge vrouw met bindingsangsten die het stiekem beu is geworden om single te zijn. Daar tegenover staat Piero, de oudere en conservatievere man die enkel langdurige relaties achter de rug heeft. Een dualiteit die niet alleen hun conversaties kenmerkt, maar ook hun gedachten, waardoor er twee verhaallijnen ontstaan.
De verhaallijn in hun hoofd wordt gedomineerd door innerlijke stemmen: vier vrouwelijke personages aan Lara’s kant - waaronder de feministe Alfa (Claudia Pandolfi), de sensuele Trilli (Emanuele Fanelli), de rebellerende Scheggia (Maria Chiara Giannetta) en de romanticus Guiletta (Vittoria Puccini). Aan Piero’s kant verschijnen dezelfde archetypes, enkel met anderen namen: Professore (Marco Giallini), Valium (Rocco Papaleo), Eros (Maurizio Lastrico), met ten slotte Eros (Claudio Santamaria)
Allemaal hebben ze uiteenlopende meningen over de liefde en maken ze het Lara en Piero met hun discussies niet bepaald makkelijk om zichzelf bloot te leggen.
Een ode aan de kunst van het schrijven
Het concept werkt – vergelijkbaar met een reclamespot – bijzonder sterk in de eerste momenten. Door de relatief lange speelduur krijgt de dramatische spanningsboog echter minder kans om dat krachtige effect volledig vast te houden. Niettemin zijn de dialogen zeer scherp en grappig geschreven, vooral de discussies tussen de innerlijke stemmen. De keuze om deze archetypes op een authentieke manier te laten botsen met elkaar zet het schrijfwerk dat in andere films vaak door de actie naar de achtergrond verplaatst wordt, hier juist extra in de verf.
Daarnaast benutten de dialogen op een positieve manier alle mogelijkheden van een romcom. Door beide verhaallijnen telkens te laten balanceren tussen een goede dosis humor en pijnlijk realisme – weet de film realistische gesprekken te voeren. Paolo Genovese stapt bewust af van clichématige, romantische ontmoetingen en benadrukt net vaak de ongemakkelijkheid ervan. Of dat nu door stiltes is of door langdurig oogcontact: Follemente weet op een amusante, herkenbare manier de kwetsbaarheid van het daten tussen de regels door te tonen
Nu te zien in alle bioscopen!
