Hachi - Bespreking Cinema

In Japan is het waar gebeurde verhaal van Hachiko een heuse legende, een verbluffende historie die tot een standbeeld heeft geleid. Tot in het westen zijn de exploten van de Japanse hond niet geraakt, en regisseur Lasse Hallström profiteert ervan om ze in een Hollywoodversie te gieten. Hartverwarmende verhalen over schattige beesten die ongelooflijke dingen verrichten voor hun baasje, ze blijken vaak een afdoend recept om de maag te doen keren. Waarschijnlijk had eender welke Amerikaanse huurling dat ook met 'Hachi' voor elkaar gekregen, maar als Zweed weet Hallström zich zowaar opvallend in te houden. Relatief althans, want als grote close-ups van lieve hondenogen u per definitie het zuur bezorgen, kunt u ook deze film maar beter links laten liggen. In deze eindejaarsdagen willen wij echter een inspanning leveren om onze meest cynische kant opzij te schuiven, en dan moet het gezegd dat 'Hachi' professioneel aan de hartsnaren plukt, vaak amuseert en bij momenten zelfs ontroert. Hallström smeert er de stroop zelden of nooit zo dik op dat zijn film blokkeert, en de personages die in het verhaal rondlopen, hebben ondanks hun geringe uitwerking iets authentieks. De ster van de film blijft echter Hachi zelf, een prachtdier dat zelfs de grootste hondenhater een stevige knuffel zal willen geven. (RN)