Wat als het normaal was om de scheiding te vieren in plaats van het huwelijk? Met deze vraag opent The Other Way Around van regisseur Jonas Trueba, bekend van The Reconquest (2016) en The August Virgin (2019). Dit keer maken we kennis met het getrouwde koppel Ale en Alex, gespeeld door Itsaso Arana en Vito Sanz, die na bijna 15 jaar huwelijk beslissen om uit elkaar te gaan. Hun scheiding besluiten ze te vieren met een groots feest in hun thuisstad Madrid. Familie en vrienden zijn sceptisch, maar zelf houden ze voet bij stuk. Maar hoe zeker zijn ze echt?
Samen besloten
Ze zeggen het vaak nog vóór mensen het vragen: er is niks gebeurd, we hebben simpelweg samen besloten om te scheiden. Alleen, zou het echt zo simpel zijn? Daar krijgen we nooit een duidelijk antwoord op. Regisseur Jonas Trueba introduceert Ale en Alex als een getrouwd koppel, maar geeft ons weinig tot geen context over waarom ze willen scheiden. Gelukkig is dat ook niet nodig om te begrijpen hoe diepgeworteld hun gevoelens zitten, want in de openingsscène komen we er al snel achter dat Ale twijfels heeft. Verder laat Trueba ons volledig in het ongewisse over de drijfveren van de personages. De enige achtergrondinformatie die we krijgen, is dat ze al 14 jaar samen zijn. Volgens sommige staat dat gelijk aan een heel leven, volgens hen wordt het allemaal uit proportie getrokken.
Het echtpaar is vastberaden anderen mensen te overtuigen van hun beslissing. Maar hoe meer ze in herhaling vallen, hoe meer ze er zelf aan beginnen twijfelen.
Doorbreken van de vierde muur
Naast hun scheiding staat hun leven als filmmakers centraal. Ale maakt momenteel een film over hun getrouwd leven, daarbovenop speelt Alex de hoofdrol. Wat begint als een speelse knipoog naar de kijker, gebruikt Trueba om de hele filmtaal open te breken. Ale zit namelijk vast in haar montageproces - dit gebruikt hij als primaire verhaalstructuur voor de film, waardoor we terechtkomen in een soms rommelige tijdlijn. De montage cut soms abrupt, de tussentitels insinueren dat de film nog niet af is en er wordt gespeeld met de chronologie van de tijd.
Door het bewust negeren van de vierde muur doorbreekt The Other Way Around - net zoals zijn uitgangspunt- zowel vormelijk als inhoudelijk bijna alle conventionele filmregels. Het resultaat is dat de grens tussen film en kijker bijna onbestaand wordt, en werkelijkheid en fictie voortdurend in elkaar overlopen. Die verwarring wordt versterkt door de acteerprestaties. De eerlijke huwelijksdynamiek tussen Itsaso Arana en Vito Sanz zorgt voor complexe en herkenbare personages. Hierdoor hebben we vaak geen dialoog nodig om ons als kijker perfect in te leven in hun tegenstrijdige gevoelens.
De schoonheid van het moment
Er wordt weleens gezegd dat elk goed verhaal conflict nodig heeft. The Other Way Around bewijst het tegendeel, door de liefde in de herhaling te leggen. Zoals de film suggereert, is de liefde die blijft herhalen misschien wel de enige gelukkige. Aangezien herinneringen vaak een pijnlijk vervolg hebben, waarom zouden we dan niet een stroom aan waardevolle herinneringen on repeat zetten? Hebben we dan nog conflict nodig? Daar laat Trueba ons als kijker een eigen antwoord op vormen.
De uitkomst van de film draait dan ook niet om de vraag of Ale en Alex terugkomen op hun beslissing. Het is eerder een ode aan de schoonheid van het moment. The Other Way Around nodigt uit tot een introspectieve reis door onze eigen gedachtenstroom – en laat ons tijdens het kijken beseffen hoe vaak we daarin blijven hangen. Misschien wel vaker dan we zouden willen toegeven.
The Other Way Around speelt nu in de zalen. Bekijk hier de programmatie van de film.
