Moon - Bespreking Cinema

'DE BESTE SCIENCEFICTIONFILM SINDS DE JAREN ZEVENTIG!' blokletterde menig Amerikaans filmtijdschrift toen dit langspeeldebuut van reclamefilmer Duncan Jones in het desbetreffende land uitkwam. Het lijkt een straffe uitspraak, maar in tijden dat onuitstaanbare ondingen als 'Transformers' het genre oneer aandoen, is het nu ook weer niet zo moeilijk om de scifikroon op te zetten. 'Moon' is verplichte kost voor fans van 'all things outer space', maar om een regelrechte klassieker in de stijl van 'Blade Runner' gaat het niet. De speciale effecten - van de oude stempel, geen ongeloofwaardige cgi - zijn om van te smullen en de acteerprestaties van Sam Rockwell en Kevin Spacey behoren tot de beste uit hun carrière. De 'Frost/Nixon'-acteur kan als geen ander wanhoop en spijt uitbeelden -zonder zijn gevoel voor humor te moeten verbergen! - terwijl de 'American Beauty'-Oscarwinnaar met zijn stemmenwerk voor robot Gerty meer emoties losweekt dan de gemiddelde Vlaamse acteur in een 'live action'-prent. Grote probleem is het flinterdunne verhaaltje - een man is blij dat zijn eenzame job op een maanbasis bijna ten einde is en dan duikt er een mysterieuze figuur op - na een tijdje iet of wat begint te vervelen. Vergelijk het met een gerokken aflevering van 'The Twilight Zone', maar dan met pseudofilosofische trekjes