Ontdek de nineties door de ogen van de hitsige tiener Anthony. De setting is uiterst Frans en toch voelt ‘Leurs Enfants Après Eux’ veeleer Amerikaans aan. Dit coming-of-age-epos van de gebroeders Boukherma is ambitieus op alle vlakken.
Het zijn de nineties. Anthony (Paul Kirchener) groeit op in de schaduw van de verloederde industrie in het noordoosten van Frankrijk. Zijn vader is een gewelddadige alcoholieker en het kattenkwaad dat hij uithaalt met zijn neef zijn zeldzame lichtpuntjes in zijn dagen. Wanneer de twee worden uitgenodigd op een feest van een knap meisje genaamd Steph (Angelina Woreth), steelt Anthony de motor van zijn vader om er te geraken. Dat feest wordt al snel overhoop gehaald door de komst van de al even getroebleerde Hacine (Sayyid El Alami).
Op het internationale festival voor de Franstalige Film (FIFF) in Namen kan je de boekverfilming ‘Leurs Enfants Après Eux’ tot driemaal toe bewonderen . Dit coming-of-age-epos raakt grote onderwerpen aan die de organisatie van deze 39ste editie nauw aan het hart liggen. Hoe sterk lijken we op onze ouders en hoe kunnen we beter worden dan hen? Hebben we zelf iets te zeggen over onze problemen of komen ze voort uit economische achterstelling?
Kleine vragen komen ook aan bod in deze nostalgische trip. Wat betekent vrijheid voor een depressieve doch hitsige tienerjongen? ‘Leurs Enfants Après Eux’ is volgens sommigen te lang en te oppervlakkig. Evengoed komt hij binnen als een emotionele mokerslag.
De Franstalige Amerikaanse Droom
Ludovic en Zoran Boukherma - de Franse Adil en Bilall zo je wilt - beloofden met hun verfilming van het gelijknamige boek een ambitieuze film af te leveren, geïnspireerd op Amerikaanse hitfilms. In dat opzicht is ‘Leurs Enfants Après Eux’ meer dan geslaagd; het resultaat is een Forrest Gump-achtige reis door de jaren ‘90, met een Amerikaanse soundtrack, dynamische beelden en pittige montage.
De regisseurs verwijzen voortdurend naar grote Amerikaanse films. Om te beginnen is de openingsscène zo goed als letterlijk overgenomen uit Jeff Nichols’ ‘Mud’ (2012). Scorsese's ‘Taxi Driver’ (1976) schemert door in de manier waarop cinematograaf Augustin Barbaroux de brommer in beeld brengt. De romantische plot doet denken aan Paul Thomas Anderson’s ‘Licorice Pizza’ (2021) en er is meer dan één verwijzing naar ‘Footloose’ (1984) - bijvoorbeeld de interpretatie van het iconische shot van dansende voeten.
Ondertussen hunkeren de personages letterlijk naar de andere kant van de oceaan. Anthony zegt dat hij naar Amerika wil verhuizen om er elke dag te lachen en te dansen. Hij realiseert zich niet dat zijn Amerikaanse Droom voortkomt uit een doorgedreven globalisering; dezelfde globalisering die de industrie in zijn achtertuin nekte. Als hij luidkeels meezingt met de Red Hot Chili Peppers, dan bejubelt hij in feite één van de redenen waarom zijn gezin in de miserie zit.
Art imitating life
Ondanks de melodramatische toon van ‘Leurs Enfants Après Eux’, is er oog voor detail. Wanneer Hacine een brandende sigaret in zijn verbrande hand houdt, dan kan je niet anders dan een vorm van borderline tussen de lijntjes lezen. Als Anthony’s relatie dreigt stuk te lopen en de jongen wanhopig het licht met bewegingssensor aan probeert te houden door manisch met zijn armen te zwaaien, kan je niet anders dan medelijden met hem voelen.
Maar de film zou heel wat minder impactvol zijn zonder de sterke performances. Hoofdacteur Paul Kirchener (22) won in Venetië terecht de Marcello Mastroianni Prijs voor beste jonge acteur. Hij heeft grote schoenen om te vullen, want zowel zijn vader als zijn moeder zijn bekende Franse acteurs. Dat hij aanvankelijk niet in hun voetsporen wou treden, maar dat nu toch doet - en met glans - trekt een verrassende parallel tussen de thema’s in de film en het echte leven.
Ook Sayyid El Alami overtuigt als de getormenteerde Hacine. Hij weet uit een personage dat wat meer uitwerking verdiende toch een gelaagde performance te persen. Dat hij geen prijs won, ligt eerder aan het scenario dan aan de jonge acteur. Ludivine Sagnier en Gilles Lellouche - die Anthony’s moeder en vader spelen respectievelijk - voegen extra gevoeligheid toe.
‘Leurs Enfants Après Eux’ heeft veel te vertellen en het loont om alles grondig te overschouwen. Wellicht herken je iets uit je eigen leven. Want iedereen was ooit jong en iedereen droomt over de toekomst. U toch ook?
Cinenews-journalist: Senne Cambré
