Tussen de mensen die je het liefste ziet, wil niemand kiezen. Maar Michelle zal moeten in ‘Quand vient l’automne’. Deze moderne parabel in de geest van Maria Magdalena blijft nazinderen. Wat zou u doen?
Michelle zit haar oude dag uit in een landelijk dorp ergens in de Bourgogne. Ze verheugt zich op het verblijf van haar kleinzoon Lucas tijdens de schoolvakantie. Maar door een foutje keert haar vervreemde dochter zich definitief van haar af; ook Lucas mag zijn oma niet meer zien. Pas wanneer de zoon van haar hartsvriendin Marie-Claude wordt vrijgelaten uit de gevangenis, hervindt Michelle haar houvast.
‘Quand vient l’automne’ sluit dit jaar de laatste dag van het internationale festival van de Franstalige film in Namen (FIFF) af. Volgens de organisatie is het een film die alle thema’s aanraakt die ze in hun 39ste editie willen onderzoeken. Het is bijvoorbeeld niet de enige film die een stukgelopen ouder-kindrelatie centraal zet, maar het is misschien wel de beste.
‘Ses nombreux péchés ont été pardonnés…’
François Ozon (regisseur) schreef met ‘Quand vient l’automne’ een fabel over de liefde van een moeder. Die verpakt hij in een kalme, introspectieve film die zichzelf voortstuwt op een voortdurende onzekerheid. Ozon beslist nooit over schuld of onschuld, maar dat Michelles’ zonden uit het verleden nog steeds nare gevolgen hebben, staat buiten kijf.
Hiervoor haalt de regisseur de 81-jarige Hélène Vincent en de 73-jarige Josiane Balasko van onder het stof. Ze werkten eerder al met hem aan het beklijvende 'Grâce à Dieu’ (2018) waarin ze ook twee moeders speelden. De actrices brengen een geloofwaardige gevoeligheid met zich mee, waardoor je hun zonden zonder meer vergeeft.
Toch getuigt die casting van enige eigenzinnigheid, want interessante rollen voor dames van de derde leeftijd liggen niet voor het oprapen. Toen Ozon in 2000 Charlotte Rampling castte in ‘Sous le sable’ kreeg hij al de reactie dat ze ‘veel te oud’ was en dat ‘niemand dat zou interesseren’; ze was toen nochtans pas vijftig.
‘…car elle a beaucoup aimé’
Ambiguïteit heerst in Michelle's leven. Na een tijdje begint ze zelf te twijfelen of haar foutje in het begin wel een ongeluk was. Of wordt ze langzaamaan seniel? Vervolgens wil de zoon van haar hartsvriendin haar helpen de fout recht te zetten, maar hij maakt de zaken alleen maar erger - zo erg zelfs dat je jezelf afvraagt of ze hem wel kan vergeven. Anderzijds gaf zij hem een tweede kans, terwijl zelfs zijn eigen moeder, Marie-Claude, hem dat niet zomaar gunde; Michelle geniet nu van zijn vertrouwen en dat kan ze toch niet zomaar weggooien?
Wanneer Michelle in de finale een hartverscheurende keuze moet maken, zit je op het puntje van je stoel. De situatie is zo complex. Kies je voor gerechtigheid, voor de liefde, of toch eerder voor de vriendschap? De beslissing blijft nazinderen, want iemand graag zien kan ook tot problemen leiden. Er is geen goed of kwaad in ‘Quand Vient L’Automne’, maar des te meer om over te malen.
Cinenews-journalist: Senne Cambré
