Negen jaar na het overweldigende succes van Inside Out (2015), volgt het volgende hoofdstuk van Riley’s leven: de puberteit. Een hoofdstuk vol nieuwe uitdagingen, waar nieuwe emoties bij horen, die de oude onder druk zetten. Deze vervolgfilm is verrassend origineel en kan zich meten met het succes van zijn voorganger.
Tijd voor puberteit
Riley was in de eerste film nog een kind met vijf basisemoties (Blijdschap, Angst, Verdriet, Woede, en Afkeer). Met dat clubje leek het te lukken, en haar oude emoties zijn zich van geen kwaad bewust, tot het alarmlampje van de puberteit loeit en ze worden overvallen door de nieuwe emoties Schaamte, Jaloezie, Verveling en Onzekerheid. Deze laatste gaat nogal in overdrive en maakt van Riley een angstvallige stresskip.
Focus van het verhaal is Riley’s hockeycarrière. Ze wordt samen met twee vriendinnen door de schoolcoach uitgenodigd voor een meerdaags trainingskamp. Voor Riley is het de uitgelezen kans om nieuwe vrienden te maken en bij een team te horen. Al snel verwaarloost ze haar oude vriendinnen (zoals ze haar oude emoties verwaarloost), en zet ze voor de “coole meiden” een nieuw (en vals) masker op.
Onderdrukte emoties
Onzekerheid wil het roer in Riley’s brein overnemen en zet de oude emoties gevangen in een pot (waardoor ze plots “onderdrukte emoties” worden, snapt u). Maar Blijdschap, de verpersoonlijking van eeuwig optimisme, geeft niet op en wil de strijd aangaan om Riley te redden van de negatieve invloeden van Onzekerheid.
Er volgt opnieuw een knotsgek avontuur met gevatte oneliners en grappige scènes die refereren naar verschillende functies in ons brein zoals flashbacks, non-verbale communicatie, en het bedenken van rampscenario’s. Voor jonge kijkers een fantasierijk spektakel, voor oudere kijkers een nostalgische trip naar hun eigen puberteit.
Aanpassen is loslaten
Net als in de eerste film is het hoofdthema van Inside Out 2 “aanpassen aan veranderende omstandigheden”. Riley’s leven wordt andermaal ondersteboven gezet, en de emoties doen er een hele film over om erachter te komen hoe ze daar het best mee omgaan. De oplossing is iets dat u waarschijnlijk niet zag aankomen van Disney: samenwerken.
Moraal van het verhaal? Blijdschap kan niet altijd aanwezig zijn , maar alle emoties moeten tot hun recht kunnen komen. Een rijke persoonlijkheid komt enkel tot stand door de mix van uiteenlopende emoties. In de puberteit leer je dat de wereld complexer is dan “goed” en “slecht”. Die leerschool is het proces van volwassen worden. Dat leert Riley nu, wat de deuren openzet voor een eventueel volgend hoofdstuk: het studentenleven. Al is het de vraag of dat wel voor kinderogen geschikt zal zijn…
Journalist: Joachim Ferier
