Halloween II - Bespreking Cinema

Na een half uur 'Halloween II' gebeurt iets wat je zin zou kunnen geven om snel een emmer rotte tomaten te halen bij de plaatselijke kruidenier en die luid loeiend naar het scherm te mikken. Bij de vorige film had je dat waarschijnlijk ook gedaan maar deze keer struikel je er niet over. Het opmerkelijke is dat het nochtans om werk van dezelfde regisseur gaat, de gebaarde rocker Rob Zombie. Waar hij de vorige keer echter stevig uit de bocht ging met zijn pogingen om een psychologische verklaring te verzinnen voor het gedrag van de moordzuchtige Michael Myers (iets met een slechte jeugd), weet hij die neigingen in 'Halloween II' grotendeels te onderdrukken. Het gevolg is dat het monster opnieuw de ruimte krijgt om zijn woordenloze zelf te zijn, en die incarnatie is nu eenmaal een pak indrukwekkender. Zombie verdient trouwens ook veel lof omdat hij zijn publiek op geen enkel moment respijt gunt. Er zitten wel een paar luchtige toetsen in (vooral dankzij Brad Dourif en Malcolm McDowell, uitmuntend als respectievelijk de sheriff en de psycholoog) maar ze doen niets af van de mokerslagen die de film uitdeelt. De meedogenloze (en steeds meer hysterische) horror die Zombie ontketent, vereisen een stevig gestel maar ze hebben impact. (RN)