De Franse acteur Jean-Paul Belmondo is overleden. Hij stierf vandaag op 6 september, thuis in Parijs, op 88-jarige leeftijd. Dat heeft zijn advocaat Michel Godest aan het Franse persagentschap AFP gemeld.
Na een kortstondige carrière als amateurbokser, studeerde Belmondo aan de Conservatoire national supérieur d'art dramatique in Parijs. Aanvankelijk speelde hij kleinere rollen als verongelijkte rebel of kleine crimineel. Na een kritische recensie in het filmtijdschrift "Cahiers du Cinéma", waarin Jean-Luc Godard niet de film, maar wel Belmondo's acteerwerk prees, bood de regisseur hem een hoofdrol aan in zijn eerste langspeelfilm. Het personage Michel Piccard, een misdadiger op de vlucht, leverde Belmondo zijn doorbraak op. Aan de zijde van Jean Seberg maakte hij in 1960 furore met Godards nouvelle-vaguefilm "À bout de souffle". De film en Belmondo's personage creëerden een mythe rond de acteur: al snel werd hij in de Franse media vergeleken met de Amerikaanse acteur James Dean. Nadat hij de Italiaanse cinema en de nouvelle vague verkende, aan de zijde van Sophia Loren in Vittoria De Sica's "La Ciociara" ("Two Women") uit 1961 en naast Anna Karina in Godards "Pierrot Le Fou" uit 1965, zette hij de stap naar de commerciële cinema zoals de avonturenfilm "L'Homme de Rio" van Philippe De Broca uit 1964. Nog later won hij de César voor beste acteur met "Itérinaire d'un enfant gâté" van de regisseur Claude Lelouch uit 1988. In 1995 speelde hij de hoofdrol in Lelouchs filmadaptatie van Victor Hugo's roman "Les Misérables". In 2001 kreeg Belmondo een beroerte en stopte hij met acteren. Hij keerde in 2008 terug naar het witte doek met "Un homme et son chien". In 2017 nam hij nog een zogenaamde César d'honneur in ontvangst.
Van 2008 tot 2012 had de Oostendse Barbara Gandolfi een relatie met Belmondo. De acteur leende haar 200.000 euro. In 2017 werden Gandolfi en haar zakenpartner veroordeeld voor oplichting, maar in 2018 werden beiden in beroep vrijgesproken. (Belga / Belga)
© Shutterstock.com
