My Bloody Valentine 3D - Bespreking Cinema

'Je zult je ogen niet geloven' is een van de slogans die men bovenhaalt om de tweede 3D-revolutie aan te prijzen. Na een reeks halfgeslaagde animatieprojecten - zie 'Beowulf', 'Fly me to the Moon' en 'Monsters vs. Aliens' - dient zich nu een eerste 'live action'-probeersel aan en het eindresultaat doet het ergste vermoeden. We kunnen hier een half boek schrijven over het onnozele verhaaltje, de waanzinnig slechte acteerprestaties en de onuitstaanbare montagesprongen van deze herwerking van de gelijknamige prent uit de jaren tachtig, maar laten we deze typische horrorelementen eventjes bedekken met de mantel der liefde. Waar deze rotprent helemaal faalt, is het geloofwaardig en effectief overbrengen van de diepte-effecten die je moet zien in ruil voor het dragen van het lastige brilletje. Telkens als er een of ander scherp object je richting wordt uitgestoken, lijkt het wel alsof je naar een goedkope pretparkattractie zit te kijken. De combinatie snelle camerabewegingen en digitale 3D doet een oude bekende opduiken: schele hoofdpijn. En de speciale effecten die men hanteerde om het zogenaamd revolutionaire procedé extra in de verf te zetten, ogen zo nep dat wij meermaals in lachen uitbarsten. Wedden dat dit relaas over een 'copycat killer' in een klein mijnstadje op jou hetzelfde effect zal hebben?