Three Monkeys (Uç Maymun) - Bespreking Cinema

Vergeleken met de vorige films van Nuri Bilge Ceylan springt 'Three Monkeys' meteen in het oog door het minimum aan spanning dat erin steekt. Wat zeg ik, je kan hem zelfs een soort thriller noemen, met personages van wie je je afvraagt hoe ze zullen reageren op de gebeurtenissen die ze over zich heen krijgen. Het gaat tenslotte over een vluchtmisdrijf, een minder welgestelde man die de schuld op zich neemt en de gevolgen van die beslissing voor zichzelf en zijn familie. Schuld is de rode draad doorheen 'Three Monkeys'. Alle personages hebben zichzelf iets aan te wrijven en doen dat ook uitgebreid, zij het in stilte. Net zoals de film zich voortdurend afspeelt onder een loden hemel (vaak adembenemend om zien), loopt iedereen rond alsof ze drie zakken aardappelen de rug torsen. Als 'Three Monkeys' één gebrek heeft, dan is het dat Ceylan het soms niet kan laten om zich in de existentiële depressie te wentelen. Op die manier schept hij een afstand met de personages die hij had kunnen vermijden. Hoe knap de film ook gemaakt is en vertolkt wordt, door Ceylans aanpak dringt hij zelden zo diep door als je zou willen.