Gran Torino - Bespreking Cinema

Sinds het meesterlijke 'Million Dollar Baby' heeft 'good old Clint' niet meer op het grote scherm geschitterd. Die pauze maakt hij nu ruimschoots goed als Walt Kowalski, een racistische, vloekende, tabakspugende oorlogsveteraan die zijn vrouw net verloor. Zijn kinderen behandelt hij als vuilnis en zijn nieuwe Aziatische buren kunnen hem gestolen worden. Wanneer hun jongste zoon zijn Ford Gran Torino dan ook nog eens probeert te stelen, lijkt Walt helemaal te ontploffen. Vreemd genoeg groeit het duo dichter tot elkaar nadat de oude man de bengel tegen een gevaarlijke bende heeft beschermd. Het is niet moeilijk om Walt te zien als een commentaar op Dirty Harry en al die andere rechtse personages die Eastwood in zijn verleden heeft gespeeld. De prent groeit dan ook uit tot een meer dan intelligente elegie op 's mans hobbelige carrière. De gebrekkig productiekantjes - enkele scriptoneffenheden, sommige ondermaatse acteerprestaties - worden platgewalst door Eastwoods 'no nonsense'-filmstijl. Bovendien is het lang geleden dat een filmervaring tegelijkertijd grappig ('Fucking spleetogen!'), meeslepend (die confrontaties!) en droevig (dat einde!) kon genoemd worden. Indien de geruchten kloppen en dit is inderdaad Eastwoods laatste acteerprestatie, weet dan één ding: de man weet hoe hij afscheid moet nemen!