Bride Wars - Bespreking Cinema

'Het is zo vermoeiend om altijd perfect te moeten zijn,' zucht Liv, het personage van Kate Hudson, ergens tegen het einde van 'Bride Wars'. De zucht is bedoeld om bij het publiek een beetje sympathie los te weken. Wie zich ook maar een beetje geroepen voelt om daarop in te gaan, mag zich echter ernstige vragen stellen over zijn/haar zielenheil. De twee dames waar deze ellendige komedie om draait, behoren namelijk tot de soort die enkel geïnteresseerd is in de buitenkant van dit leven, en dan nog meer specifiek de buitenkant zoals je die in de high society van New York vindt. Nu kan ik me best voorstellen dat kleine meisjes van een sprookjesachtige trouwdag dromen maar wat Liv en Emma doen, is niet grappig meer. De manier waarop hun avonturen in 'Bride Wars' uit de doeken worden gedaan, is dat evenmin, en dat heeft lang niet enkel te maken met de weinig aantrekkelijke hoofdpersonages en hun truttige vriendinnen. De film is gewoon veel te braaf, zoetsappig en dwaas om enig gegniffel los te weken. Dit soort figuren verdient het om genadeloos aangepakt te worden, niet om uiteindelijk toch de hartsnaren te betokkelen. (RN)