Che: the Argentinian - Bespreking Cinema

Vrij naar Che's beroemde uitspraak "Laten we realistisch blijven en het onmogelijke doen", zou Soderbergh gezegd hebben: "Het is onmogelijk om een film te regisseren over Che en het is onmogelijk om hem te vertolken. Laten we het doen." Bij het zien van het resultaat op het scherm lijkt het wel alsof "onmogelijk" Argentijns is. Soderbergh, net als zijn onderwerp, functioneert ontegensprekelijk als een guerillero, met de kracht van zijn passie, maar zijn revolutie sputtert omdat ze zijn theoretische discours niet kan omzetten in beweging. Door ervoor te kiezen om de Cubaanse revolutie op een elliptische, anti-spectaculaire en niet-psychologische manier aan te pakken vermijdt de regisseur van de 'Ocean's' films om de brandende, verscheurende drive van de rebellen over te brengen. Ondanks de hitte van Havana is deze revolutie, waarvan de ideologische waarden nauwelijks omschreven waren, koel en afstandelijk. Gelukkig vertolkt Benicio Del Toro met indrukwekkende en rustige kracht de natuurlijke authoriteit van Che. Dat levert de film wat gewicht op, maar de Commandant wordt op een te verkapte en eendimensionale manier benaderd. Kortom, met uitzondering van de slag van Santa Clara, magistraal in beeld gebracht, vervelen we ons steendood en wachten we op het einde van de revolutie...