The Women - Bespreking Cinema

Vriendinnen door dik en dun. Dat is de boodschap die we uit de nieuwe versie van 'The Women' moeten halen. De vier dames over wie het hele verhaal gaat, blijven elkaar in alle omstandigheden steunen, ook al loopt het niet altijd zoals het zou moeten. Daar kan ik in principe enkel applaus voor opbrengen (het leven is zo al zwaar genoeg). Hoe langer je de vrouwen in kwestie echter over het scherm ziet draven, hoe minder zin je hebt om nog één seconde langer in hun gezelschap door te brengen. De figuren die regisseur Diane English (het best bekend als de geestelijke moeder van de tv-serie 'Murphy Brown') uit haar klavier heeft getikt, zijn zonder uitzondering inhoudloze navelstaarders, New Yorkse bourgeois-trienen met teveel geld en te weinig gezond verstand. Dat geldt ook voor de vrouwen uit het origineel van George Cukor uit 1939, hoor ik een wijsneus al opwerpen. Dat klopt inderdaad, maar Cukor bedoelde zijn film wel als een vlijmscherpe karikatuur van die sociale kringen. De nieuwe versie wil ons bijbrengen dat het okee is om vooral bezig te zijn met kleren, parfums, manicures en facelifts, zolang je elkaar maar hebt. Medelijden is hier op zijn plaats. (RN)