Je kan je de vraag stellen waarom iemand 15 jaar lang een vrouwelijke clochard tolereert. Het vrouwmens, ene Mary Shepherd, leefde de hele tijd in een gele bestelwagen op zijn oprit, maakte constant gebruik van zijn toilet – en indien ze daar niet bij kon, liet ze sporen na in de buurt – en elektriciteit, vertikte het om hem ook maar één keer te bedanken en stonk een uur in de wind.
Maar Bennett zal vermoed hebben dat de bejaarde dame een dramatisch heel interessant leven verborg. En dat is nu net wat Bennett niet heeft. In de filmversie blijkt Alan zo verveeld dat hij tegen een andere versie van zichzelf praat (tweemaal acteur Alex Jennings). De ene is Bennett de schrijver, de andere Bennett de mens. In die zin is ‘de dame in het bestelbusje’ meer een commentaar op het lege leven van Bennett zelf. Maar daar denk je niet meteen aan, omdat Shepherd vertolkt wordt door niemand minder dan Maggie Smith, die ook al de rol op de planken speelde. Niemand kan beter een charismatische feeks vertolken dan Smith.
Denk maar aan de serie Downton Abbey, waarin ze min of meer de aristocratische versie van Shepherd incarneerde. Smith is zelfs zo geweldig dat je het eigenlijk magere en voortkabbelende verhaaltje niet eens opmerkt.
Actueel
